Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Χαϊκουβέντες


 (συμβαίνουν και στις καλύτερες πλατείες)


Με πλησιάζει
με μάτια γουρλωμένα!
Και με τρομάζει!

Ωχ, μου φωνάζει:
Τώρα ρε κλαμπαρχίδα,
θα σε σκοτώσω!

Κοιτώ με φόβο.
Μα, δεν τον ξέρω τούτον
το μπαγαπόντη.

Έχει ιδρώσει.
Τι λες ρε πούστη, βρίζει,
κι ας μη μιλάω.

Μα, τι συμβαίνει;
Τώρα με προσπερνάει
και συνεχίζει.

Ποιον απειλούσε;
Είναι λωλός; Ή κάτι
άλλο συμβαίνει;

Μα δεν τον βλέπεις;
Φοράει χαντσφρί, μιλάει
στο κινητό του!

Μην τον φοβάσαι,
μου λέει ξεκαρδισμένη
η μυημένη.

Θα καταρρεύσω!
Τα πόδια μου κομμένα,
παλμοί διακόσιοι.

Πώς γίναμ’ έτσι!
Χαντσφρίδες και ψυχάλες
δεν ξεχωρίζουν.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου