Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

λοστρέ γοσλά (χτούρησα)




Να ματώνει στα σύρματα,
να περδικλώνεται στις λάσπες.
H νύχτα να σκίζεται,
να φέγγει απόκοσμα
χαράματα.

Με γλώσσα που
έσταζε πρησμένη,
με μάτια βουρκωμένα
που πρήσκονταν.

Στο στόμα ένα
έντομο σκοτεινό 
στροβίλιζε θανατίλα. 

Ύστερα σαν το λευκό
κουνέλι της Αλίκης,
ο τρελός λαγός:
μια μικρός, 
μια μεγάλος,
μια σπουδαίος παπαγάλος
της αγκαθωτής φτερούγας
που στάζει
αίμα και πούπουλα και
σπάζει
στου τρελού λαγού
το ξεδόντιασμα,
στης ανοιγμένης νύχτας
του ανηγμένου της φρίκης
προς τον τρόμο κλάσματος
των σπασμών του
στους πανικρότους 
καθώς ο θάνατος 
μπαινόβγαινε 
στο στόμα και 
ο τρελός λαγός
έγραφε το ίδιο ποίημα
χίλιες φορές το ίδιο 
συρίγγιο ουρλιαχτό. 






ρίζεγι στους μούσδρο 
ο λοστρέ γοσλά
ρίζεγι στους μούσδρο
φέβγεξε απ' τα μάτασιρ 
ο λοστρέ γοσλά
πέφτεε στις πέσλα



γκάνφε τα ματάχαρα 
ο λοστρέ γοσλά
νίγεα η χτάνι
ζάνστα μάε οι διεσκάρ
ο λοστρέ γοσλά
φέγγεε ο σμόσκο




κόνανβουρ τα τιάμα του 
ο λοστρέ γοσλά
σκόντανπρι η σάγλο
γκάεβο βρόμα μόεντο 
ο λοστρέ γοσλά
νατοσθά στο μάστο


Ο τρελός λαγός σε κόμικ
από την Επιλαρχία
όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό 9 της Ελευθεροτυπίας,







3 σχόλια:

  1. μμμμμμμ..
    Άιτγου μπιτρά αλά νοροστέ φουτησφά με δεσχόρ νητικεσφώ που λυουνδιά τα ναταγό νιρπ ποά το νισκομή υοπ με λαιπωρειτά... ceni!

    γ.υ: πιτελουσέ σκωβρί αικ νανέ υοπ λαμί ποδανά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή