Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

ξεράδια


ξέρω πολλά 
για τις συμβάσεις και
για τα συμβατά συντρίμματα 
για τα παράτονα συνθήματα 
ξέρω πολλά και 
για τις ώρες της υπομονής και
για τα δάκρυα τσιμουδιάς
στη λιτανεία που βουίζει
για όλα όσα θα 'τανε καλύτερα 
να μη γνωρίζω 

ξέρω πολλά

την τεχνική των πλέξεων λέξεων
που δεν τις ξεστομίζεις εύκολα
λες κι είναι αυτές που καίνε
κι όχι το πάντοτε φλεγόμενο 
βαρύ κι ασήκωτο 
άδειο κι  απόμακρο
βαθύ κι απόλυτο
τόσο ξερό
τρανό στον ουρανό
απειροστό μηδενικό
το απειροστό μηδενικό 
βρήκε δουλειά στον ουρανό 
μηδενικό τρανό
τις ώρες που τα σύμβολα 
συντρίβονταν ή λιώναν
ωχ της θερμότητας χυδαία υπερβολή
την ώρα που με φίλησες κυρά μου
που σαν το τίποτα τινάχτηκα 
στων λέξεων τον καπνισμένο ουρανό
τρανό μηδενικό των συμφερόντων 
της ατιμώρητης φυγαδευμένης σκέψης
που γυροφέρνει στην ανώμαλη πλαγιά
γδέρνεται φλομωθείσα ήτταν 
ξαναγυρνά στη συνοικία των θέλω
να τρώγει μανικώς απ' τα φαγιά
που μούχλιασαν μες 
στους λαμπρούς 
σκουπιδοντενεκέδες




4 σχόλια: