Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016


το κατασκεύασμα






τον έμαθα τον άθρωπο
την άτιμή του φύση
που την κατασκευάζουνε
σανατολή και δύση

αυτό το κατασκεύασμα
μπλεγμένο μες στα δίχτυα
αλλάζει όλο προσώπατα
τόχει παλιά συνήθεια



απτό σχολείο στη δουλειά
και στα νοσοκομεία
ο βίος εξουσιάζεται
δε βρίσκω άκρη καμία

βρε ναποπί βρε ναποπί
βρε ναποπίσω απτίς οθόνες
μέσα σου φέγγει φυλακή
ατέλειωτους χειμώνες



τον έμαθα τον άθρωπο
τη μίζερή του φύση
που την κατασκευάζουνε
για να υπηρετήσει

για πες πώς τα κατάφερες
μέσα πομιάν οθόνη
άθρωπε να μοιράζεσαι
αφού είσαι απαστροσκόνη






wehuntedthemammoth






αυτό το κατασκεύασμα
αλλόκοτη έχει φύση
όλο καυλώνει δηλαδή
μα δε μπορεί να χύσει









Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016


η θαλπωρή ενός άκαρδου κόσμου




Ο άνθρωπος είναι ο κόσμος του ανθρώπου, το Κράτος, η κοινωνία. Το Κράτος αυτό, η κοινωνία αuτή, παράγουν τη θρησκεία, μια ανεστραμμένη συνείδηση του κόσμου, γιατί αυτά τα ίδια είναι ένας κόσμος ανεστραμμένος. Η θρησκεία είναι η καθολική θεωρία του κόσμου τούτου, η εγκυκλοπαιδική του συνόψιση, η εκλαϊκευμένη λογική του, το σπιριτουαλιστικό του point d' honneur, ο ενθουσιασμός του, η ηθική του κύρωση, το μεγαλόπρεπο συμπλήρωμά του, το καθολικό θεμέλιο της παραμυθίας του και της δικαίωσής του. Είναι η φαντασμαγορική πραγμάτωση της ανθρώπινης ουσίας, γιατί η ανθρώπινη ουσία δεν έχει πραγματωθεί αληθινά. [...]

Η θρησκευτική καχεξία είναι, κατά ένα μέρος, η έκφραση της πραγματικής καχεξίας και, κατά ένα άλλο, η διαμαρτυρία ενάντια στην πραγματική καχεξία. Η θρησκεία είναι ο στεναγμός του καταπιεζόμενου πλάσματος, η θαλπωρή ενός άκαρδου κόσμου, είναι το πνεύμα ενός κόσμου απ' όπου το πνεύμα έχει λείψει.




Η παράγραφος δεν τελειώνει όπως πιο πάνω.
Υπάρχει μια ακόμα πρόταση
που η υπερβολική της κατανάλωση
εξαφάνισε τις προηγούμενες:



Η    θρησκεία    είναι    το    όπιο    του    λαού.

 

oh-lucky-man



Τρίτη, 3 Μαΐου 2016


Ver Sacrum



Ας θυσιαστεί ένα παιδί ορφανό.
Με δίχως μάνα. Με χωρίς πατέρα.
Αφού τρελαίνονται οι γονείς.
Ας θυσιαστεί ένα ορφανό στον κλήρο.
Να ποφασίσει η τύχη.
Αφού διχάζει το δικαίωμα για την εκλογή.

Ας θυσιαστεί ο γιος του ανθρώπου.
Με μαγικό το γονιδίωμά του.
Με το θεϊκό χρωμόσωμα το ψι και
με το χι της διαλεχτής παρθένας.
Ας θυσιαστεί ο παράκλητος
που να καεί στο τέλος ο ιούδας,
να προσφερθεί η μαγειρίτσα
η οπλισμένη απ' τη συκωταριά
του αμνού που αντί για τον παράκλητο
θα θυσιαστεί ίνα σπαταληθούν
το κρέας και το αίμα. Ίνα χλαπακιαστούν,
να εορτασθεί ο πάσχας.


Rocco Normanno



Ας θυσιαστεί η φιγένεια. Αντί για εκείνη
ένα τραγί ας αποδιοπομπευτεί.
Ας εξευτελιστεί η αοιδός που
ποια θυσία ερωτά για την αντίζηλη
κι οδύρεται.

Ας θυσιαστεί φορ έβερ η εργατιά
που αγκομαχά στον δρόμο
ενός του ζήνωνος παράδοξου.
Ας θυσιαστεί το κόμμα της αυτής.
Με των αγώνων
τη χλαμύδα σαν γαρύφαλλο.
Ας είναι θύμα ο καπνεργάτης
στη σαλόνικα. Ας είναι
η άοπλη διαδηλώτρια του εάμ.

Ας είναι δεκαπέντε μόνο χρόνων
με μια κουκούλα, ένα μαντήλι και μαλόξ.
Ας ποιηθεί ένας μεταμοντέρνος επιτάφιος.
Ας θυσιαστεί ένας της πείνας απεργός.
Μία γυναίκα στον αγώνα φιερωμένη.
Ένα λουλούδι, μια σοδειά, ένα γουρούνι.

Ας είναι να καταστραφεί ό,τι πρέπει
για να γλιτώσει ό,τι θ' απομείνει,
όπως κατάλαβε ο μπατάιγ.
Ας τη μυρίσουνε την άνοιξη
αυτοί που δεν τους κόψανε τις μύτες.