Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016


Ισόβια
[η Γκούφυ]




Έπρεπε να τελειώνει το συντομότερο. Αυτό το τραγούδι στο τέλος θα του έτρωγε το μυαλό. Όπου βρισκόταν το άκουγε. Το παραμορφωμένο μαντολίνο μέσ' από το πηγάδι του πυρετού. Και τη φωνή να σέρνεται. Έπρεπε να τελειώνει. Η όλη ιστορία ήταν παραπλανητική. Έκαστος την ερμηνεία του. Εφ' ω ετάχθη, που λένε. Ό,τι και να 'ναι η Γκόλφω, είναι αναμφίβολα περιέκτης. Είδος θηλυκό κι ας είναι η λέξη γένους αρσενικού. Ο εκλιπαρών κινδυνολόγος αρσενικός περιέχεται. 


Edward-Dimsdale


Η βουκολική ιστορία αναποδογυρίστηκε. Αν η Γκόλφω αποσκιρτήσει, θα γίνει Γκούφη. Αν απαρνηθεί τον περιεχόμενο τύπο θ' αλλάξει ταυτότητα. Εκείνος θα μείνει χωρίς περιέκτη. Γι' αυτό και απειλεί ότι θα καταφύγει στον περιέκτη τον οριστικό. Έτσι έχει το πραύμα. Ε, 


αφού δεν το 'πε το τραγούδι ο μπακιρτζής
το είπα εγώ να μη μου μείνει στο συρτάρι

στη ζήση αυτή να ζεις θα πει να επιζείς
είναι ισόβια - κι ο θεός δεν δίνει χάρη










Είπες· θα πάγω σ' άλλη γη. Μα, πού να πας;
Δεν θα 'χει Τάσο εκεί, μονάχα Τζέημς και Τζώννυ.
Και θα διψάσεις, θα 'χει τρύπα ο μαστραπάς. 
Θα 'σαι το γιόμα που τη νύχτα του μουτζώνει.


Σ' αυτόν τον τόπο, που όλο λες πως θες να πας,
θα είσαι η Γκούφυ, να ξεχάσεις πια τη Γκόλφω.
Κάθε σου φίλος θα 'ναι ντίτζιταλ λαπάς
κι ίσως, μην το γελάς, θαυμάζει τον Αδόλφο.


Κι όταν γυρίσεις απ' τον τόπο που θα πας,
και μες στους δρόμους θα ρωτάς για κάποιον Τάσο, 
σκάψε καλύτερα το χώμα που πατάς·
εκεί θα μ' έχουν βάλει για να ξαποστάσω. 


4 σχόλια: