χριστουγεννιάτικη κάρτα μιας πουτάνας από τη Μιννεάπολη

businessinsider

Τσάρλι, δεν θα το πιστέψεις, είμαι έγκυος και το κράτησα. Μένω στην ένατη πάροδος στη λεωφόρος Ευκλείδου, πάνω από την Αγορά Χρυσού. Έκοψα πιαχά, ζουζού και ξύδια. Έχω ένα πουρό που παίζει τρομπόνι στο δρόμο. 

Και λέει ότι κόβει φλέβα κι ας μην είναι δικό του το μπαστάρδι. Θα τονε σηκώσει, λέει, σα να ήτανε δικό του. Και μου χάρισε το δαχτυλίδι που φορούσε η μάνα του. Και κάθε Σάββατο βράδυ με βγάζει βόλτα και ξεβιδώνομαι.

Και, ρε Τσάρλι, κάθε φορά που περνάω από βενζινάδικο σε σκέφτομαι, με τόσο λάδι που έριχνες στο μαλλί. Έχω ακόμα εκείνο το βινύλιο του Άντονι με τους Ιμπέριαλς, αλλά κάποιος μαλάκας μου σούφρωσε το πικάπ. Μπήκες; 

ajack2boys

Βάρεσα μπιέλες, Τσάρλι, όταν δέσανε τον Μάριο. Τα μάζεψα και γύρισα στα μέρη μου, στη Νεμπράσκα, αλλά δεν βρήκα κανέναν εκεί. Όσους δικούς μου δεν τίναξαν τα πέταλα τους είχαν στην ψειρού. Κι έτσι, καμ μπακ στη Μιννεάπολη· και δεν το ξανακουνάω από δω. 

Τσάρλι, είμαι, νομίζω, πρώτη φορά στα χάι μου από τότε με κείνα τα ντράβαλα. Μακάρι να είχα όλα τα φράγκα που φύγανε αέρα μπανά στη μαστούρα. Θ’ αγόραζα μεταχειρισμένα τουτούνια και κάθε μέρα θα καβάλαγα κι άλλο, ανάλογα τα γούστα μου. 

sergiomelon

Αχ, μωρέ Τσάρλι, θα σ’ τη σπάσω. Θέλεις να μάθεις την αλήθεια; Δεν έχω άντρα, ούτε παίζει τρομπόνι· και ψάχνω να βρω φταλέ για τον δικαιόρο. Και θα σκάσω, Τσάρλι, του Αγίου Βαλεντίνου· με αναστολή.

gailpellettproductions





από το Blue Valentine
του Tom Waits
ολίγον πειραγμέ

κουαρτέτον ΚΡόΝΟς

saturn - goya

δεν εμάσαγεν ο Κρόνος της σποράς του τους καρπούς

εκατάπινεν τα μέλη· εις τον στόμαν χειρ ή πους

Kronos Quartet - Ram Narayan 

Alap from Raga Mishra Bhairavi

δια το κουαρτέτον Κρόνος συνεργάται διαλεκτοί

των εγχόρδων κουαρτέτον - μούσα πολυπλοπλεκτή

Kronos Quartet - Traditional / Tusen Tankar 

A Thousand Thoughts

τες χορδές όσο χορδίζουν προθυμότατοι νυγμοί

την ψυχήν θαρρείς εγγίζουν ασαφείς υπαινιγμοί

Kronos Quartet - Alim Qasimov Ensemble

Getme, Getme (Said Rustamov, Azerbaijan)

εκ δυσμών ανατολίζουν, ολοσφρίγως πολαιμούν

με τας νότας, με τας ρότας, φορ δε σαν εν φορ δε μουν

Kronos Quartet - Tanya Tagaq 

Α String Quartet In Her Throat

kronosquartet1

γεια σου μάγκα, Λουιζιάνα

Kostas998

γεια σου μάγκα Λουιζιάνα, πάει καθάρισες κι εσύ

γνώρισες την κουκλουξκλάνα  σαν παιδάκι στο πετσί

τον πατέρα σου όταν φάγαν, από μάνα ορφανό, 

οι φασίστες που γελάγαν, βρώμισαν τον ουρανό

     

     Τη Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου έπαθε εγκεφαλικό. Έμεινε σε κώμα, ώσπου πέθανε προχτές, σε ηλικία 80 χρόνων. Ο Αμερικανός μπλουζίστας Iverson Minter ζούσε από το 1981 στη Γερμανία. Στην Ελλάδα είχε παίξει με τον Στέλιο Βαμβακάρη (πιο πάνω ακούγεται η σύνθεσή του Η φαντασία στην Εξουσία) και με τους Ηλία Ζάϊκο (Blues Wire) και Πάνο Μπαντικούδη.

pabaslide

Sodade όπως Cesaria

Τη βλέπω στο γιουτιούμπ.

Θυμάμαι τη Μπέλλου.

Εκείνη γλίτωσε απ' το απέραντο δίχτυ.

Τόσο μακριά.

Ξυπόλητη με τη μποτίλια.

Ύστερα φώτα, βίντεα.

Σαν τα παλιά ρεμπέτικα,

τα μόρνας.

Απ' αλλού ως εδώ.

Πράσινο Ακρωτήρι, όπως Σοντάντ.

Σεζάρια όπως Σοντάντ.

Μαύρα Μάτια (Очи чёрные)

test dept. - terra firma (1988)

gmacris

BobsArtGallery

τόσο μακριά απ’ τη θάλασσα

φύσα τη θλίψη αγέρα

μαύρα

που σας ονειρεύομαι

μάτια

θλίψη της καρδιάς

σαν τα φύλλα τα ξερά

πέφτουν τα δάκρυα μου

μόνο για σένα η καρδιά

μου

τόσο μακριά απ’ τον τόπο μας

ο ήλιος σού ’σφιξε τα μάτια

Очи чёрные

ingam20

τι γελά- συνέχεια, ορέ Λούη;

Αρκετά

Κάποιες μέρες οφείλουμε να σιωπούμε.

John Cage - 4:33 (piano: Armin Fuchs) by zoomoozophone

Γιατί, αν μιλήσουμε,
θα κάνουμε θόρυβο πάνω στο θόρυβο.
Είναι πολύς ο θόρυβος αυτές τις μέρες,
τις κατάλληλες για πρωινές διερωτήσεις.

Κόρε Ύδρο - tanstil

Οι διερωτήσεις, μπορεί να οδηγήσουν
σε ασφαλή συμπεράσματα...

thealltogethernow

... ή σε απρόσμενες αντιδράσεις.

hristos76

Γ. Χρήστου: η μουσική δημιουργεί ψυχή

Σκοπός της μουσικής είναι να δημιουργεί ψυχή, 

δημιουργώντας κατάλληλες συνθήκες για το μύθο,

τη ρίζα κάθε ψυχής.

Εκεί όπου δεν υπάρχει ψυχή, 

η μουσική τη δημιουργεί. 

Εκεί όπου υπάρχει ψυχή, 

η μουσική τη στηρίζει.

Γιάννης Χρήστου, Χίος, 23 Αυγ. 1968
από το ιστολόγιο του Γιάννη Η. Χάρη

anitatomasevich

Μ' ενδιαφέρει λοιπόν (προσωπικά) 

μια μουσική 

που έρχεται σε αντιπαράθεση· 

μια μουσική 

που θέλει ν' ατενίσει κατάματα 

την αποπνιχτική επίδραση, 

ακόμα και τον τρόμο, 

ενός μεγάλου μέρους 

από την καθημερινή μας εμπειρία

της ζωής· 

μια μουσική 

που δεν αποζητά να ξεφύγει 

τον αδυσώπητο χαρακτήρα των προτύπων

όπου μέσα τους ξετυλίγεται ολοένα

η εμπειρία αυτή. 

Μια μουσική

που όχι μόνο δεν γυρεύει

να ξεφύγει από την εμπειρία αυτή, 

αλλ' αναζητά τις μορφές της

για να τις καταβροχθίσει

και να τις ξεράσει πάλι, 

έτσι όπως κάνουν και τα όνειρα.

Γιάννης Χρήστου, Ιούνιος 1968

από το Ποιείν

Επίκυκλος, στο Μουσικό Χωριό

Ένα ντοκιμαντέρ για τον άγνωστο σε πολλούς συνθέτη Γιάννη Χρήστου (8 Ιανουαρίου 1926 - 8 Ιανουαρίου 1970), που σκοτώθηκε σε τροχαίο 44 ετών, τη μέρα των γενεθλίων του. Εμπνευστής και δημιουργός του, ο Κώστας Ζουλιάτης, υποψήφιος διδάκτορας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, με θέμα διατριβής τη φιλοσοφική σκέψη τού Χρήστου. 

Στη σελίδα http://anaparastasis.info/gr υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία για το συνθέτη αλλά και το ίδιο το πόνημα του Ζουλιάτη, του Costinho των Parakrousis και των Night on Earth (οι δεύτεροι προέκυψαν "μέσα από έναν αυτοσχεδιασμό της μετα-μουσικής ηχο-τρομοκρατικής κολλεκτίβας των πρώτων"...). Στους χαλεπούς καιρούς μας, τέτοιες προσπάθειες παρηγορούν. Και αξίζουν τη στήριξη για την κάλυψη των εξόδων τους. Περισσότερα για το τελευταίο, στην πιο πάνω διεύθυνση της Αναπαράστασης.

δείτε ακόμα:

http://diskoryxeion.blogspot.com/2010/10/14.html

http://diskoryxeion.blogspot.com/2011/06/blog-post_05.html

http://dspace.lib.uom.gr/bitstream/2159/12378/2/GerosimouPe.pdf

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_08/07/2011_448463

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=294147

Costinho

Ερωτόκριτος

Μεγάλωσα ακούγοντας τον Ερωτόκριτο του Κορνάρου μέσα στ' αυτοκίνητο, ένα παλιό Simca 1301 S, που οδηγούσε ο πατέρας μου στους δρόμους της Χαλκίδας, σ' εκδρομές στην ηπειρωτική Ελλάδα και, τα καλοκαίρια, στους δρόμους τής δυτικής, συχνότερα, Κρήτης, πιο πολύ στον Αποκόρωνα όπου γεννήθηκε κι έζησε μέχρι τα είκοσι χρόνια του. Σ' ένα παλιό κασετόφωνο, απ' αυτά που έπαιρναν εκείνες τις μεγάλες κασέτες, στη δεκαετία του '70, ακούγαμε τον Ερωτόκριτο από τον Σηφογιωργάκη και τη γυναίκα του, τη Χρυσούλα. 

http://www.erotokritos.gr/

Δεν ξέρω πώς τα κατάφερα, πάντως τα κατάφερα, και μαζί με την απόσυρση του Simca χάθηκε το κασετόφωνο, κάπου εξαφα- νίστηκαν οι κασέτες, δεν βρίσκω γιουτούμπι με τον Σηφογιωργάκη στον Ερωτόκριτο, κάπου έχω μια παλιά, από τις καινούριες, τις μικρές, κασέτα, θα τη βρω. Ευτυχώς, σε μια από τις πολύτιμες κασέτες τού νταλικιέρη βρήκα αυτό τον Ερωτόκριτο του Σηφογιωργάκη, των παιδικών μου χρόνων.  

Ο Ερωτόκριτος, το 10.052 στίχων ποιητικό μυθιστόρημα του Βιτσέντζου Κορνάρου, γραμμένο τον 17ο αιώνα, διαδόθηκε σα δημοτικό τραγούδι στην Κρήτη. Αν και η αρχική μελωδική και ρυθμική του γραμμή διαφέρει από αυτή που γνωρίζουμε σήμερα (ο Baud - Bovy, στο δοκίμιό του για το ελληνικό τραγούδι, αναφέρεται σε σταθερό δίχρονο συλλαβικό ρυθμό), η μουσική αυτή, που ίσως και να επικράτησε χάρη σε τυχαίες επιλογές της μουσικής βιομηχανίας, είναι πια τόσο διαδεδομένη, όχι μόνο στην Κρήτη, όπου ο γνωστός περι-αστικός μύθος θέλει παλιούς γέροντες να τον γνωρίζουν ολόκληρο απέξω, αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα. 

Η μουσική αυτή και κάποιοι από τους στίχους του Ερωτόκριτου, περισσότερο η αρχή του και, αργότερα, "τα θλιβερά μαντάτα" που έγιναν γνωστά από το Νίκο Ξυλούρη στην παραλλαγή τού Χάλαρη, με σημάδεψαν. Και μ' ακολουθούν από τότε, σαν ίσκιος δροσερός. Αν την αυγή, θαρρείς, πονάς, το μεσημέρι λιώνεις - στου κύκλου τα γυρίσματα ανήμπορος παλιώνεις, έγραφα πάνω σ' ένα παλιό σκοπό μου, πριν από καμιά δεκαριά χρόνια. Ο σκοπός ήταν τριακονταετίας, θαρρώ. Του κύκλου τα γυρίσματα, όχι του τροχού ή του καιρού τ' αλλάματα, αλλά σίγουρα του έρωτα η μπόρεση, πάντα με κινούν. Οι δυο τελευταίοι στίχοι σ' ένα γενέθλιον άσμα, είναι δανεισμένοι από τον Ερωτόκριτο. Κι όταν ακόμα θέλω να πω στην αγαπημένη μου ότι θα περάσω να την πάρω με τ' αυτοκίνητο και θα κορνάρω να κατέβει, της λέω μόνο: Βιτσέντζος...

Ο Ερωτόκριτος είναι χιλιοτραγουδισμένος. Όσο καλό κι αν είναι το φρέσκο κρασί, ένα καλό παλιό μπορεί να πλανέψει μαγικά τη γεύση. Το ίδιο και οι παλιές (όσο πιο παλιές...) καταγραφές, όπως αυτή του Μουντάκη από το αρχείο του Γ. Μπορμπουδάκη:

Αφορμή γι' αυτή την ανάρτηση ήταν η τελευταία απόδοση του Ερωτόκριτου, με πρωτοβουλία τής ομάδας "Παίζουμε Οικολογικά". Η ιδέα τής σύμπραξης 77 καλλιτεχνών βασίστηκε σε ανάλογη ιδέα της αμερικάνικης οργάνωσης playing for change. Έχουμε παίξει στο παρελθόν for change το gimme shelter των Stones, στην ανάρτηση εμπρός, μαρξ! Δεν ξέρω τι θα πει οικολογικά ή for change ή, τουρκιστί, doga icin cal. Το οικόσιτο πρ(ότ)αγμα ξεκίνησε κάποτε σαν εναλλακτική δράση σε μια χαυνωμένη κοινωνία και κατέληξε σε ό,τι να 'ναι, έως και σκάι. Δεν ξέρω τι ακριβώς θέλουν τα παιδιά, όμως η ερωτόκριτη προσπάθεια είναι συγκινητική και υποδειγματικά δημιουργική. Ο Ερωτόκριτος, και πάλι, μας δονεί:

Ο Ερωτόκριτος μας δονεί, όπως δονούσε και τον Τουρκοκρητικό Κεμάλ Οζμπαϊρι τού Ε. Ζάχου, σ' ένα από τα 14 ιστορικά του τραγούδια, που μας παρέδωσαν πριν έξι χρόνια οι Χειμερινοί Κολυμβητές. Στο συγκεκριμένο, ο και παίζων οικολογικά Αργύρης Μπακιρτζής και ο Κώστας Σιδέρης, πάνω στη μελωδία τού Ερωτόκριτου :

"Τι μας χωρίζει;"  ρωτούσε το φίλο του το Γεωργή ο παππούς τού αφηγητή στους "Αθώους και Φταίχτες" της Μάρως Δούκα (Κέδρος, 2004). Κι απαντούσε ο ίδιος: "Οι χοίροι μόνο, εφόσο το κρασάκι το κουτσοπίνω!". Γράφω και πίνω τσικουδιά. Η τσικουδιά έχει (άλλο πάλι μαγικό) άλλη γεύση όταν, καθώς την πίνεις, βλέπεις απέναντι τις Μαδάρες. Δεν με κρατάει τούτη η γεύση. ΑΝΕΚ, Έλυρος, Λατώ, Σούδα, προς Ρέθυμνο, Αποκόρωνας, avec toutes les deux! 

Είχα προειδοποιήσει στην προηγούμενη ανάρτηση. Φεύγω για Κρήτη. Κι έγινα σκέτο blog, διαδικτυακό ημερολόγιο, πώς τα λέγανε τα μπλογκ παλιά... Θα συνέλθω. 

Την ώρα που αυτή η ανάρτηση θα εμφανιστεί στη διεύθυνση  http://mhnymal.blogspot.com , στις 11:30 πριν από το μεσημέρι τής 17ης Αυγούστου, θα ταξιδεύω. 

Στο επανιδείν. Καλό Σεπτέμβρη...

Lhasa de Sela: ΑνατριχιΑσματα

Lhasa de Sela (27 Σεπτεμβρίου 1972 - 1 Ιανουαρίου 2010)

καμιά φορά, όταν ακούω Lhasa de Sela,
κοπάζει τότε και δε διατάζει η κυρά μου η τρέλα
τότε δειλιάζω, αλλού κοιτάζω, θάνατε αλήτη,
θέλω να φύγω, στο ίδιο ταξίδι - πάντα στην Κρήτη
κι είναι η δειλία μου ο ίδιος δύσμοιρος ο σκαπανέας
της πίκρας που έσταξε στ' ανατριχιάσματα αυτής της νέας

My Name, Κεμπέκ - 2005

PierreC2



Now I've said this
I already feel stronger
I can't keep waiting for you
Any longer
I need you now
Not someday
When I'm ready
Come down on the road
Come down on the road



My name, my nam
Nothing is the same
I won't go back
The way I came

Μόντρεαλ - 2009
by Vincent Moon - Petites Planetes

Is Anything Wrong

Rising

Love Came Here

1001 Nights

Bells

Fool's Gold

Con Toda Palabra

τι είσαι χωρίς ανθρώπους

- Τι μπορεί ο άνθρωπος χωρίς τους ανθρώπους; ρώτησε ο Ερωταναπόκριτος. 

- Ν' απομονωθεί... απάντησε ο Προφανέφσκι.

- Μα, από ποιους, Προφ;

- Από... από... 

- Χωρίς αυτούς δεν μπορεί ν' απομονωθεί απ' αυτούς.

- Ναι... Ίσως... Όμως...

- Τους βλέπεις ν' ακολουθούν τα ίχνη.

- Ναι.

- Δικά τους είναι. Δεν ξέρουν άλλο δρόμο. Κι όμως...

- Μπορούν ν' αλλάξουν τα πάντα.

- Ακριβώς, Προφανέφσκι, τα πάντα.

(cfc714)

And so now I'd like to say - 

people can change anything they want to. 

And that means everything in the world. 

People are running about following their little tracks - 

I am one of them. 

But we've all got to stop just following our own little mouse trail. 

People can do anything - 

this is something that I'm beginning to learn. 

People are out there doing bad things to each other. 

That's because they've been dehumanised. 

It's time to take the humanity back 

into the center of the ring and follow that for a time. 

Greed, it ain't going anywhere. 

They should have that in a big billboard across Times Square. 

Without people you're nothing.

Joe Strummer (1952 - 2002)

από την Ελευθεροτυπία, 9.8.11

Στο μεταξύ, αυτές τις μέρες το Λονδίνο καίγεται, 

όχι μόνο μέσα στη βαριεστημάρα του:

Ο Joe Strummer στα χρόνια των Mescaleros (1999 - 2002):

(kenne97)

(arnoge)

(arnoge)

(arnoge)

(arnoge)

(hellcatrecords)

κορατσελοδωματίου

κόρα και τσέλο

σε δρόμο άγνωστο που ανοίγει

για το τσερβέλο

οι λέξεις έχουν αξία λίγη

χωρίς βιασύνη

οι ανυπόμονοι γυρνούν σελίδα

νότες σε σμήνη

πετούν στου αυγούστου τη φυσαλίδα

Ο τσελίστας Vincent Ségal γεννήθηκε το 1967 στην πόλη Reims της βορειοδυτικής Γαλλίας. Με σπουδές στα ωδεία και εκκίνηση από την κλασική, συναντήθηκε στην πορεία με τη τζαζ, τη ροκ και τη μουσική τής Αφρικής. Ανάμεσα στις συνεργασίες του, εκείνες με τους Elvis Costello και Cesaria Evora.

Εδώ, φέτος στην Ιαπωνία, στο Sasebo Jazz Session:

reomiyaz

Κυριότεροι σταθμοί στη μουσική του παιδεία και εξέλιξη ήταν το Παρίσι, ο Καναδάς και οι ΗΠΑ. Εκτός από κλασικό τσέλο, παίζει και ηλεκτρικό: 

SlavenBilic

O Ballaké Sissoko γεννήθηκε στο Μάλι το 1968. Είναι δεξιοτέχνης της κόρα, ενός έγχορδου της Δυτικής Αφρικής, που παραδοσιακά παίζουν μόνο άντρες επαγγελματίες, χρησιμοποιώντας τους δείκτες και τους αντίχειρες των δύο χεριών. Από μουσική οικογένεια, συνεργάστηκε και με τους  Toumani Diabaté and Taj Mahal.  

Το καλοκαίρι του 2007 έδωσε σεμινάριο για την κόρα, στο μουσικό εργαστήρι "Λαβύρινθος" του Ross Daly στην Κρήτη, στο Χουδέτσι Ηρακλείου:

 kellythoma

Πέρυσι, οι δύο καλλιτέχνες συνεργάστηκαν και κυκλοφόρησαν το δίσκο "Chamber Music". 
Ο γάμος κόρας και τσέλου ήταν απρόσμενα υποδειγματικός και ξαναπέδειξε ότι και η μουσική δεν γνωρίζει σύνορα. Εδώ, στο φεστιβάλ Rhino της Λιόν, το 2009 σε ένα φιλμ του Francois Goetghebeur:

BibiAudiofil