αν ήταν 6 το 9

easy rider

reorg19

Κρύφτηκε ο ήλιος, μάγκα μου, και τα βουνά βουτήξαν

στης θάλασσας της ντροπαλής την αγκαλιά τη μαύρη.

Θα ζήσω μες στον κόσμο μου, δεν κάνω κοπιπάστες·

και δε με νοιάζει αν τούμπαρε το έξι, εννιά να μοιάσει.

Ας γίνουν σκίνια τα φρικιά, ας βάλουνε και σέπτουμ,

ας ντεραπάρει να γενεί εννιά το δόλιο το έξι.

Εγώ στον κόσμο μου θα ζω, δε θ' αντιγράψω εσένα

κι αγνάντι θα 'χω σερπετά, τους τρομαγμένους δούλους.






Κι αν βλοσυρά με κόβουνε αγύρτες τζιτζιφιόγκοι,
με τ' άσπρα τα κολάρα τους, τους φουσκωτούς τους μπράβους, 
κι αν δείχνουν με το δάχτυλο, το πλαστικό, το βιος μου
και καταριούνται, οι ποταποί, ξολοθρεμό να πάθω...


Άδικος είναι ο κόπος τους, το ζόρι τους χαμένο·
σε μένα πάνω το βουνό δεν πρόκειται να πέσει·
κι εσύ του κώλου μπίζνεσμαν να σιτιστείς στους κάδους·
Τούτ' η παντιέρα, κι ας φρικιά, πάντα το τέρας σκιάζει.



erika stucky - the young dogs

yveskompost

η Χώρα που Μισεί

Στη στάση.
- Έμαθες τι έκαναν το βράδυ; Βαρέθηκα και την έκλεισα.
- Τα βρήκαν.
- Τι βρήκαν;
- Θα κάνουν κυβέρνηση μαζί.
- Α ...


Στο λεωφορείο φάτσες σκυθρωπές.
- Σωθήκαμε, είπε πικρόχολα στη διπλανή της.
- Εμένα μου λες...


Στο δρόμο.
Φωτογραφείο. Βιτρίνα ευτυχίας.
Γάμοι, βαπτίσεις, αρραβώνες.


Ποδηλατοδρομία κάθε Δευτέρα στις 9.00 μμ.
Την Παρασκευή 11/11 θα τελεστεί ιερά αγρυπνία.
Να απελευθερωθούν οι σύντροφοί μας.
Πράγα 4 ημέρες 279 €.
Ψάχνεις για δουλειά; Έλα στην Αυστραλία.
Non Stop Sex Show.
Κλείνουμε. Προλάβετε. Όλα στο κόστος.
Προδότες.
Μετανοείτε. 


Αυτοκόλλητο στην κολόνα:
Αγοράζουμε κοσμήματα τοις μετρητοίς.


Αποφεύγω να κοιτάξω στους κάδους.
Δήθεν βιαστικός.


Πρωτοσέλιδα. Σχεδόν πανηγυρικά.
Επιτέλους, τα βρήκαν.
Η χώρα κινδυνεύει.


Μισεί σαν χώρα τους υπηκόους της.
Δεν τρώει σπλάχνα. Απομυζά.
Τους ρουφάει απ' τα μάτια η οθόνη. 
Όλοι ο 99.999ος επισκέπτης.


Αν σπάσει το τσόφλι
τι θ' απομείνει στους κούφιους ανθρώπους;
Αν αδειάσει ο αέρας
πώς θ' ακουστεί ο λυγμός;

Βίντεο για την παράσταση "Πεθαίνω σαν Χώρα"

2010, θεατρικό εργαστήρι Τεχνουργείο

stasym

Πεθαίνω σαν Χώρα. Άλλο, αλλού.

Κούφιοι Άνθρωποι. 

ΜέΛΑΙΝΑ ΧΟΛή

Κάποιες φορές τρομάζω. Λέω: του κάκου

γυρεύω πια να ταυτιστώ με κάποιους –

με κάποια ομάδα, κάποιους σκαπανείς του λάκκου

που πέφτω μέσα, πάλι πνίγομαι στους σάπιους. 

Φωνές. Ουρλιάζουν, διαμαρτύρονται – “έχουν δίκιο”.

Όλοι πιστεύουν πως το δίκιο τούς το κλέψαν.

Και περιφέρουνε το δίκιο το ανοίκειο,

γύρω απ’ το τίποτα, το χώρο όπου σαλέψαν. 

Άξιοι της μοίρας, δυστυχείς δημιουργοί της.

Είναι η πατρίδα τους του μίσους το γιορντάνι.

Είναι η πατρίδα μου η αγάπη κι η σιγή της.

Παίρνω τα όρη και η θάλασσα με χάνει.

η πόλις - καβάφης
πλάτωνος - παλαμίδας

penleia

πρώτη δημοσίευση 31.10.2011

στην Καρακάξα

ευχαριστώ θερμά (για πολλοστή φορά)

για την αναδημοσίευση τον Νοσφεράτο

Ojos Negros

Saluzzi: bandoneon - Lechner: cello

jazzinkiev

χωρίς Βαρβάρους, χωρίς Ατρείδες

Στην κάμαρά μου μόνος,

ενώ η ίωσις με εξαντλεί,

το δράμα, όπως το λέγουν, το ελληνικόν

ήρθε και μ' έφερε στα μάτια εμπρός

ο τηλεοπτικός, ο ρυπαρός, ο δέκτης.

Μες την καρδιά μου πάλλει η πικρία

δια τες λανθασμένες προσδοκίες των Ελλήνων,

δια τα όνειρα και τες ματαιοπονίες.

Μες σ' όλη μου την ταραχή και το κακό,

αρρώστησεν κι ο νους μου

από τες αποφάσεις και τες επικρίσεις

απ' τες δηλώσεις, κ' από τους σχολιασμούς των ειδημόνων.

Σκέπτομαι, εδώ που φθάσαμε,

ποιος ν' αντικαταστήσει τον ταλαίπωρο τον κυβερνήτη.

Ο Ευάγγελος, που φέρει επώνυμο

πολλών λεωφόρων πόλεων ελληνικών,
που την αλαζονείαν του πολλοί εφοβήθηκαν έως τώρα;
Μήπως των αυλικών της παρατάξεώς του έτερος ή ετέρα;
Ο Αντώνιος, ο ποιούμενος τον Σαμαρείτην,
που υπόσχεται ισχνή δια τους πλουσίους φορολογία,
ως χρέος προς την πατρίδα, κ' άλλα ηχηρά παρόμοια;
Ο Γεώργιος, της μισαλλοδοξίας ο λογοπαίγμων  κήρυξ;
Η Αλεξία, η νοσταλγός του Ιωσήφ του Βησσαρίωνος,
που αλλάζει ταις επιθυμίαις για τα νομίσματα;
Ή ο Αλέξιος που, ανύποπτος, δεν ημπορεί κάτι να σχεδιάσει
κι όλο ζητά εκλογαίς, αν και γνωρίζει τες δουλειές των δημοσκόπων;

Σκέπτομαι τα ποιήματα του Αλεξανδρινού.

Θυμούμαι την υπεροψίαν και την μέθην τού Δαρείου,

θυμούμαι και το ΦεύγεΜιθριδάτα.

Όμως, το ξεύρω. Κι ίσως, βαθυά,

το ξεύρει κι ο επιπόλαιος, ο απλούς λαός

ότ' ημπορεί χωρίς βαρβάρους

να κάμει, μα και χωρίς Ατρείδας ημπορεί.

Σκέπτομαι το ποίημα το κρυμμένο:

Όταν ο Φύλαξ είδε το φως.

Rosalita by lepyrlymns

Χειμώνα, καλοκαίρι κάθονταν στην στέγη

των Aτρειδών κ’ έβλεπ’ ο Φύλαξ. Τώρα λέγει

ευχάριστα. Μακριά είδε φωτιά ν’ ανάβει.

Και χαίρεται· κι ο κόπος του επίσης παύει.

Είναι επίπονον και νύκτα και ημέρα,

στην ζέστη και στο κρύο να κοιτάζεις πέρα

το Aραχναίον για φωτιά. Τώρα εφάνη

το επιθυμητόν σημείον. Όταν φθάνει

η ευτυχία δίδει πιο μικρή χαρά

απ’ ό,τι προσδοκά κανείς. Πλην καθαρά

τούτο κερδήθηκε: γλιτώσαμ’ απ’ ελπίδας

και προσδοκίας. Πράγματα εις τους Aτρείδας

πολλά θα γίνουνε. Χωρίς να ’ναι σοφός

κανείς εικάζει τούτο τώρα που το φως

είδεν ο φύλαξ. Όθεν μη υπερβολή.

Καλό το φως· κι αυτοί που έρχονται καλοί·

τα λόγια και τα έργα των κι αυτά καλά.

Και όλα ίσια να ευχόμεθα. Aλλά

το Άργος ημπορεί χωρίς Aτρείδας να

κάμει. Τα σπίτια δεν είναι παντοτινά.

Πολλοί βεβαίως θα μιλήσουνε πολλά.

Ημείς ν’ ακούμε. Όμως δεν θα μας γελά

το Aπαραίτητος, το Μόνος, το Μεγάλος.

Και απαραίτητος, και μόνος, και μεγάλος

αμέσως πάντα βρίσκεται κανένας άλλος.

(από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)

πατ κιουτ: ου(στ) σε όλα

Τι κρίμα. Δεν προλαβαίνουμε να παίξουμε με το δημοψήφισμα. Όσο προλαβαίνω, όσο είναι καιρός, να θυμηθούμε ετούτη τη σκηνή από τον "Θανάση στη χώρα της σφαλιάρας". Από εκείνο το παπαδοπουλικό δημοψήφισμα, την παιδική μου ανάμνηση.

2blowfish

Ίσα ίσα που προλαβαίνω και να μεταφέρω από την Καρακάξα 
την πρότασή μου για το δημοψήφισμα που δεν θα γίνει:

αν εσύ ψηφίσεις ναι,

φοβισμένε αχινέ,

λες η χώρα να σωθεί

λίγο πριν ερημωθεί;

κι αν εγώ ψηφίσω όχι
και με πιάσουν στην απόχη
λες να διαλυθεί το κράτος

απ’ τον ψήφο αυτομάτως;

αν εσύ ψηφίσεις όχι,
διαφανείς οι ψηφοδόχοι,

θα το μάθουν στην ευρώπη

πως δεν ξέρεις από τρόποι

κι αν εγώ ψηφίσω ναι,
θε να πιάσω έν’ αμανέ

να μ’ ακούσουν ως τη βόννη,

τις βρυξέλλες, τη σορβόνη

βάλε μέσα όχι και ναι,
ναι και όχι ρεφενέ,

έτσι – και με ναι και μ’ όχι –

θα πιαστούνε όλοι οι στόχοι

Κατά τ' άλλα, συνεχίζω να παρασύρομαι από τη βδελυρή πραγματικότητα που συνεχίζει να με αποσπά από την πικρή μου προσήλωση στον μοναχικό δρόμο της ποιητικής αντίστασης που θα συνεχίσει μάταια να βγάζει τη γλώσσα στη βδελυρή πραγματικότητα που συνεχίζει να με αποσπά από την πικρή μου προσήλωση στον μοναχικό δρόμο της ποιητικής αντίστασης που θα συνεχίσει μάταια να βγάζει τη γλώσσα στη βδελυρή πραγματικότητα που συνεχίζει να με αποσπά από την πικρή μου προσήλωση στον μοναχικό δρόμο της ποιητικής αντίστασης που θα συνεχίσει μάταια να βγάζει τη γλώσσα στη βδελυρή πραγματικότητα που συνεχίζει να με αποσπά από την πικρή μου προσήλωση στον μοναχικό δρόμο της ποιητικής αντίστασης που θα συνεχίσει μάταια να βγάζει τη γλώσσα στη βδελυρή πραγματικότητα που συνεχίζει να με αποσπά από την πικρή μου προσήλωση στον μοναχικό δρόμο της ποιητικής αντίστασης που θα συνεχίσει μάταια να βγάζει τη γλώσσα στη βδελυρή πραγματικότητα που συνεχίζει να με αποσπά από την πικρή μου προσήλωση στον μοναχικό δρόμο της ποιητικής αντίστασης που θα συνεχίσει μάταια να βγάζει τη γλώσσα στη βδελυρή πραγματικότητα που συνεχίζει να με αποσπά από την πικρή μου προσήλωση στον μοναχικό δρόμο της ποιητικής αντίστασης που θα συνεχίσει μάταια να βγάζει τη γλώσσα στη βδελυρή πραγματικότητα που συνεχίζει να με αποσπά από την πικρή μου προσήλωση στον μοναχικό δρόμο της ποιητικής αντίστασης που θα συνεχίσει μάταια να βγάζει τη γλώσσα στη βδελυρή πραγματικότητα που συνεχίζει να με αποσπά από την πικρή μου προσήλωση στον μοναχικό δρόμο της ποιητικής αντίστασης που θα συνεχίσει μάταια να βγάζει τη γλώσσα στη βδελυρή πραγματικότητα που συνεχίζει να με αποσπά από την πικρή μου προσήλωση στον μοναχικό δρόμο της ποιητικής αντίστασης που θα συνεχίσει μάταια να βγάζει τη γλώσσα στη βδελυρή πραγματικότητα. Ναι.

πατ κιουτ: ναι ή ου

ναι και όχι τρελό ζευγάρι

στο ιδρωμένο σου μαξιλάρι

εξ ανεκδότου άσματος

εκ του παλαιόθεν χάσματος

ο Τσαρούχης διαβάζει Καβάφη - vladimiroskatranidis

από μικρό με μάθαν να ψηφίζω
θυμάμαι τη χαρά μου (τι θρίαμβος!)
μπροστά στην τιβί την ασπρόμαυρη 
στο δημοψήφισμα του παπαδόπουλου
η νίκη είναι συντριπτική, 
λέγανε στην ηχώ των γεγονότων


από μικρό με μάθαν να 'μαι με τους νικητές
ή, αν δεν είμαι, να κάνω ότι είμαι με τους νικητές
από μικρός ολυμπιακός - συνήθως νικητής


από μικρός εκπαιδεύομαι να ψηφίζω:
μαθητικές κοινότητες, φοιτητικές εκλογές
σύλλογοι, σωματεία, δημοτικές, εθνικές, ευρωεκλογές


δεν είναι κι εύκολο να είσαι ψηφοφόρος
είσαι κυρίαρχος λαός - φέρεις την ψήφο
στα δυο στεγνά σου χέρια σαν ποτάμι
κρατάς στα χέρια σου τις τύχες και το μέλλον
κρατάς στα χέρια σου τον φάκελο
κρατάς στα χέρια την απόφασή σου ευλαβικά 
την απόφαση για σένα, για τους άλλους, 
για όλους, για το πεπόνι


ρίχνεις τον ψήφο στην κάλπη - απλά,
απαλά, σχεδόν ντροπαλά
στιγμή ιερή - σύγκρυο δημοκρατίας


αν οι εκλογές είναι στιγμές βαριές 
σκέψου τα δημοψηφίσματα:
μόνο ένα ναι ή ένα όχι
έτσι απλά, ναι ή όχι
διαλέγεις απερίσπαστος
μην το υποτιμάς: ναι ή όχι
πρώτη φορά για τη γενιά σου
πατ κιουτ

η αντίδραση του μ. βαμβακάρη

μετά το δημοψήφισμα του 1935

με το οποίο αποκαταστάθηκε η μοναρχία

και ναι και όχι
αυτός είναι καφές