feetundertable: Ωδή στην κοινωνική κατασκευή

κούτες και κουτιά

κιβώτια

χάρτινα, πλαστικά, από φελιζόλ

κουτάκια ξύλινα και σακούλες διασπώμενες

σακουλάκια και σάκοι

ταξιδίου ή αμνιακοί

θήκες παρά θήκες

γυαλιών μυωπίας, ή ηλίου, φακών επαφής

θέσεις και υπόστεγα, ελάχιστη επαφή

Όλη μου τη ζωή ασφυκτιώ μέσα σε αυτά.

μήτρες και θερμοκοιτίδες.

όλο μου το Θάνατο μέσα σ’ αυτά θα τον περάσω

feetundertable

flickr/abousimbel

πάει

κι ο Αύγουστος

με άλλους στίχους

μπλογκοσφαιρόβιους

Lailapse: Απ' τον υπνόσακο

Αυτός ο κατακερματισμένος κόσμος δεν ήταν η δική μου επιλογή
Δεν ήταν καν δικός μου, ήταν
Δική μου η αδυναμία να τον συγκροτήσω
Ή έστω να τον αποφύγω κάπως
Ξύπνησα κάτω από δέντρα που δεν άγγιξα
Κι είδα το χέρι μου ν' αγγίζει τον κορμό
Σε παραλίες που έφτιαξα με πρόχειρο ουρανό και έσπασαν
Από ένα κύμα που κατέκλυσε το μάτι
Χνώτο ζεστό στους πάγους, αύρα καταμεσής στην έρημο
Πάνω απ' τις πόλεις ξύπνησα
Να τρέχει η ανθρώπινη αγέλη
κυνηγημένη από έναν ίσκιο εκκωφαντικό
Κι οι πυροβολισμοί με σήκωσαν
Ανάμεσα στα θραύσματα απ' τους καθρέφτες μίας λέξης
Όλα παράταιρα κι αδύνατον να ανασυσταθώ
Γέλια κακόβουλα και βογγητά
Από τα στόματα που κάποτε την είχαν υποφέρει
Τη γλώσσα αναδεύοντας αργά
Αλλά ποτέ ποτέ απ' τα δικά μου χείλη σ' αγαπώ
Άκουσα βήματα του αγνώστου 
Πάνω στα χιλιοπατημένα εγκαύματα του δάσους
Τα χιλιοπατημένα ερείπια. Καλώδια, γυαλιά και άγρια σίδερα
Οι ανοιγμένοι θώρακες με τα πουλιά φευγάτα κάπου αλλού
Είδα ν' ανθίζει φλύαρη η κερασιά κι ανάμεσα απ' τα κλαριά της
Το πρόσωπό σου αναζήτησα αλλά
Πώς να συνθέσεις πρόσωπο ανθρώπου και με ποια υλικά
Να το αναγνωρίσεις ναι, να το αντικαταστήσεις ίσως
Με χίλια πρόσωπα από πριν, με χέρια αμήχανα μα πουθενά
Κάτι απτό, ξετύλιξα τη γάζα και ξεγύμνωσα
Το μυτερό επιτύμβιο θα προσκυνούν λυγίζοντας
Τ' αγριολούλουδα στον άνεμο που γράφει "συνεχίζω"
Και απ' τον υπνόσακό μου σφραγισμένη να παραχωρώ 
Στους αποδομητές μου χρόνο, στα μιλιούνια των ανίκητων μαχών
Ρόδα εξόριστα απ' τη μνήμη, από τα τείχη
Πόλης υπέργηρης που πέφτει και ενώ
Μπουλούκια λυμαίνονται
Ό,τι έχει απομείνει, ό,τι θα μπορούσε να μας χαρίσει
Λίγες ακόμα αληθινές αναμνήσεις.

lailapse.blogspot

Kanevsky - Paintedout

Silentcrossing: ένα ποίημα

Στην Ελλάδα οι μετανάστες φοβούνται περισσότερο απ’ τους ποιητές

Φοβούνται, ας πούμε, τα κύματα

Τα ποδήλατα

Τα μπαλκόνια

Ασήμαντα πράγματα

Κι όμως αυτοί φοβούνται

Φοβούνται και τα χαντάκια

Τις μηχανές

Τους πανηγυρισμούς

Τις βραδυνές ώρες που οι ποιητές παίρνουν το δείπνο τους

Αυτοί φοβούνται

Μη χτυπήσει ξαφνικά η πόρτα 

Και την ώρα του φρούτου αυτοί φοβούνται

Μην συναντήσουν

Τις γυναίκες με τους σκύλους

Ακόμα, φοβούνται τα ύψη

Τους λιμενικούς

Τους συνοριοφύλακες 

Καθώς και τις σφαίρες της Frontex

Τον ήχο της μοτοσυκλέτας

Και το βιτριόλι

Φοβούνται επίσης στο λεωφορείο 

Φοβούνται στο μετρό

Φοβούνται στο ταξί

Φοβούνται στη δουλειά 

Φοβούνται στην πόλη

Φοβούνται στην επαρχία

 Φοβούνται και τα αφεντικά

Κυρίως τα αφεντικά!

Φοβούνται τους λοστούς

Τις αλυσίδες

Τις σιδηρογροθιές

Και τα σπασμένα μπουκάλια

Φοβούνται τα μαχαίρια

Και την ώρα  που οι ποιητές κοιμούνται

Αυτοί φοβούνται

Μην πεθάνουν

Στις ράγες του τραίνου

Κυνηγημένοι

…

Κωνσταντίνα Κούνεβα

Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ

Έντισον Γιαχάι

Σαχτζάτ Λουκμάν

Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ

Γκραμός Παλούσι

Χουσεΐν Ζαχιντούλ

Chiekh Ndiaye

Abdukarim Yahya Idris

Ίλμι Λατές

Τόνυ Ονούοχα

Μη φοβάστε πια

Για ‘σας

Δεν θα γράψουν

Ποτέ

Οι ποιητές

stories from the city, stories from the sea

και μία ταινία

fishlily

τελειώνει

ο Αύγουστος

με άλλους στίχους

μπλογκοσφαιρόβιους

Σαμσών Ρακάς: ΟΙ ΜΥΓΕΣ

στη μνήμη της Κατερίνας Γκουλιώνη

οι μύγες των νεκροταφείων

των ψυχιατρείων

των κρατητηρίων

με απόφαση διευθυντή

παίρνουν τη θέση τους

σαν την εκκίνηση στο στίβο

οι ζωντανοί νεκροί ποντάρουνε

οι δεσμοφύλακες κάνουν πως δε κοιτούν

ο αφέτης ρίχνει τη πιστολιά στο κρόταφο του

πτέρυγες

θάλαμοι

πογκρόμ

κολποσκοπήσεις

μια μύγα παίρνει την εσωτερική

τζόγος

ζωντάνια

σαματάς

ΣΙΩΠΗ

με απόφαση διευθυντή

βγάζουνε νικητή το φαβορί

που το μισούνε όλοι

στις κλειδωμένες χώρες

εκεί που κατοικούν τα αουτσάιντερ

πάντα το φαβορί κερδίζει

έτσι για παραδειγματισμό

γιατί όλα επιτρέπονται στους κλειδωμένους

μόνο να μην νιώθουν νικητές

και τους περάσει απ' το μυαλό

πως το κλειδί μέσα στις τσέπες τους

είναι το αντικλείδι.

--

όπως αναφέρει ο ποιητής στο πορτατίφ,

(πρωτο)δημοσιεύτηκε στο fanzine chimeres [τσακισμένο από το δαίμονα του τυπογραφείου]

Μαριάνθη Σπύρου - Orestis

τελειώνει

ο Αύγουστος

με άλλους στίχους

μπλογκοσφαιρόβιους

costinho: σόσιαλ μύδια χλαμύδια

στον Κ.Π.Καβαφμπγδάνο

και στους ελύτες

ο έλληνας με το ζόφο στη γλώσσα
πάρκινσον στη μπζυχή
τα χέρια του έχουν γίνει ίντερνετ
τα βράδια ρουφάει σαν τρωκτικό
γνώση ή περίπου
μαθαίνει ασπούμε στα σκοτεινά τι είναι το πλημμέλημα της πλάκας
δεν μαθαίνει ότι αυτός είναι της πλάκας
δεν μαθαίνει
στο τουίτερ κρέμονται σε κάθε σάλιο του χαρακτήρες
εκατονσαράντα
από τα πολλά που λέει, μαθαίνει να γράφει λίγα
και να μην εννοεί τίποτα
να μη θέλει να πει τίποτα
μαθαίνει να μην υπάρχει
μια μέρα άκουσα ήχους βασανισμών έξω από το σπίτι μου και το τουίταρα
παράξενο όσο να'ναι
δεν κατέβηκα να δω, όχι από φόβο μη βασανίσουν κι εμένα
βασανίζομαι χρόνια εδώ -για καημούς ούτε λόγος
φοβήθηκα μη μπει καμιά μάνα μου στο τουίτερ, στο φέησμπουκ 

          και ποστάρει καμιά μαλακία
και μου χαλάσει το προφίλ, το ίματζ, το άβαταρ
το άβαταρ που είμαι κάποιος

άλλος

στους αγγλικούς χαρακτήρες συνεννοούμαι, γίνομαι άθρωπος
όχι μόνο η ορολογία, και οι λέξεις μου σε αγγλικούς χαρακτήρες
γίνομαι αγγλικός χαρακτήρας -με κεφαλαία
αγγλοποιούμαι -είναι πιο ασφαλές
θέλω να γίνω κάποιος

άλλος

εδώ στα μπλογκ έχει πολλή μοναξιά -δεν ξέρεις πόσοι είναι από πίσω
στην άλλη μεριά
δεν ξέρεις τι διαβάζει ο άλλος όταν σε διαβάζει
δεν ξέρεις αν την ίδια ώρα χαϊδεύει και το σκύλο του, αν μαλώνει την κόρη του
αν μπινελικώνει μια καθαρίστρια, αν αφήνει κλανιές ελεύθερα 

          ξέροντας πως είναι μόνος του

μόνος του

αν στο δίπλα παράθυρο τον περιμένει θελκτικά μια γιουπόρνη 

          που του τα υπόσχεται όλα
δεν του φτάνει ένα μπλογκ, διαβάζει πολλά
τώρα έχει μεγάλη πρόσβαση στην άποψη
τώρα έχουμε όλοι άποψη
υπεράποψη
επιβάλλεται
όπως και το να είσαι κάποιος

άλλος

μαθαίνω όλες τις προσταγές, όλα τα κόλπα
λογκίν, φόργουορντ, ντεάκτηβεητ, φόλοου, πάμπλις, ριπόρτ
έχουν πλάκα οι λέξεις γραμμένες στα ελληνικά
έχω πλάκα στα ελληνικά
δεν είμαι και τόσο σοβαρός έτσι
δεν είμαι κάποιος

άλλος

στη γλώσσα που μιλάω, είμαι εγώ
στη γλώσσα που κανονίζω τα ραντεβού μου, που στέλνω εσεμές
που μιλάω για τον έρωτα -α είπα έρωτα, συγγνώμη
που σφυράω τον έρωτα -καλύτερο, έτσι;
που λαχανιάζω που χαχανίζω
ενώ στο ίντερνετ που έγιναν τα χέρια μου
είμαι κάποιος

άλλος

στο μυαλό μου είμαι πάντα αυτός
πότε εγώ πότε ο άλλος

πότε ιησούς και τζούντας

πρηστ

από το blog.costinho

mscareergirl

τελειώνει

ο Αύγουστος

με άλλους στίχους

μπλογκοσφαιρόβιους

Maurice Labrador: Όνειρο μέσα σ' όνειρο

(ριζίτικο - παραλλαγή στον καύκο)

“Η νύχτα δίνει μου χαρά και η μέρα φέρνει πόνο

γιατί έρχεται και σμίγουμε στα όνειρά μου μόνο”

Μιχάλης Στεφανάκης

Αχ φίλε να ξεδιάλυνε τ όνειρο που δα απόψε

πως ήμουν λέει κυνηγός κι εκείνη ήταν αγρίμι.

Φίλε και πως το σκότωσε ο κυνηγός τα αγρίμι

και το φερε στο σπίτι μας στα ζύγια το κρεμάει

κι ανοίγω γω τα στήθια του και βγάζω την καρδιά του

και με το αίμα της καρδιάς ραντίζω το κρασί μου

μα όταν το πίνω το κρασί, πίνω και δε μεθάω

κι από τον ύπνο μου ξυπνώ και δίπλα τη σκουντάω

και είναι η καρδιά στη θέση της, τα χείλη της στο στόμα

μα όταν φιλώ τα χείλη της ξαναξυπνώ ακόμα.

από τη συλλογή Βίβιαν μη...

Χρόνος για Ξόδεμα

picasso-possession

αυτόν

τον Αύγουστο

με άλλους στίχους

μπλογκοσφαιρόβιους