Δακρυγόνα; Σιγά μην κλάψουμε!

από γιουτούμβιον του RealDemocracyGr 

αλιευθέν στο Μίξερ της Ροδιάς

Είναι απίστευτο το πώς κάποιοι συνεχίζουν, και μετά τις 29 Ιουνίου, το βιολί τους και τις φάλτσες δοξαριές ιδεολογικού μη μου άπτου για τα κινήματα στις πλατείες. Όχι ότι έχει καμιά μεγάλη σημασία η στάση τους. Πάντα η ζωή άλλαζε δίχως να κοιτάζει τη μελαγχολία του καθένα επίδοξου αγκιτάτορα. 

Ίσως αυτό που μένει από τις πλατείες είναι κάτι περισσότερο από μια καλή υποθήκη. Οι αλλαγές που προοιωνίζεται για την ελληνική κοινωνία το μεσο-πρόθεσμο είναι ραγδαίες και θεμελιακές. Όμως έξω από τη Βουλή, στις 29 Ιουνίου, ψηφίστηκε το άλλο μεσοπρόθεσμο, αυτό της πλατείας. Και την επομένη άρχισε η συζήτηση του εφαρμοστικού του. 

Η κοινωνία προσπερνάει. Ας παραμερίσουν όσοι δεν καταλαβαίνουν τι βλέπουν. Δεν έκλαψε κανείς για το αύριο. Ας βρέχει δακρυγόνα. Σιγά μην κλάψουμε. 

από 4112007126

αναπόφευγο: η ΔΙΕΘΝΗΣ

κάτι τέτοιες μέρες αναζητώ 

τ' αρχέτυπα

απ' τις παλιές τις μέρες

τις ξεχασμένες

και τα τραγούδια 

που ξεχασμένα κι αυτά

ξεπηδούν στην πραγματικότητα

κι ακούγονται σαν τωρινά

κάτι ώρες σαν κι αυτές,

αν κι είχα πει: οι ύμνοι όλοι είναι σκατά,

σα να ρυθμίζονται τα βήματά μου από τη διεθνή

σα να ξεφεύγει από τον έλεγχό μου 

η γροθιά

και σα να υψώνεται για ν' απειλήσει

την πραγματικότητα που 

ανασκουμπώνεται όπως

θα έπρεπε να είχε

προβλεφθεί

τέτοιες στιγμές όπως και τούτη

ακούω από μακριά μια χορωδία

όχι

δεν τους ακούω απελπισμένους

έχουν τη σιγουριά εκείνου που 

πιστεύει πως

θα νικήσει

αν όχι 

στον αγώνα με το κεφάλαιο

πάντως

στον αγώνα με το κεφάλι του

για την ήττα φροντίζουν πάντα οι πολλοί

το αδύνατο επιδιώκεται σαν αγωνία

για το ζόφο που σχεδιάζουν

οι πολλοί 

οι θεατές

οι άλαλοι

από το φιλμ του Ken Loach "Land and Freedom" (1995) by dalmatirac

Η ΔΙΕΘΝΗΣ

εμπρός της γης οι κολασμένοι
της πείνας σκλάβοι εμπρός, εμπρός
το δίκιο από τον κρατήρα βγαίνει
σα βροντή σαν κεραυνός
φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια
όλοι εμείς οι ταπεινοί της γης
που ζούσαμε στην καταφρόνια
θα γίνουμε το παν εμείς

θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες
με πλάνα λόγια μας γελούν
της γης οι δούλοι και οι ραγιάδες
μοναχοί τους θα σωθούν
για να λείψουν πια τα δεσμά μας
για να πάψει πια η κλεψιά
να ιδούνε πρέπει την γροθιά μας
και την ψυχή μας, τη φωτιά

εμπρός μονάχη μας ελπίδα
είναι η σφιγμένη μας γροθιά
κάτω οι πολέμοι και η πατρίδα
ζήτω, ζήτω η λευτεριά
και αν θελήσουν να δοκιμάσουν
της ψυχής μας τους κεραυνούς
να ιδούνε τότες θα προφτάσουν
πώς είναι οι σφαίρες μας γι’ αυτούς

σκληρός ο νόμος μας ξεσκίζει
κι οι φόροι ασήκωτοι για μας
ο πλούσιος ότι κι αν κερδίζει
είναι πλούτος της κλεψιάς
η σκλαβιά, η αδικία φτάνει
όχι πια ταπεινοί και σκυφτοί
αδέλφια η φύση όλους μας κάνει
και είμαστε ίσοι εμπρός σ’ αυτή

οι πλούσιοι άσπλαχνα μας γδέρνουν
και μας αρπάζουν το ψωμί
τον κόπο μας αυτοί κι αν παίρνουν
για μας η πείνα, πληρωμή
της δουλειάς όλοι οι κλέφτες κάτου
δίκιο τώρα ο φτωχός ζητάει
όσα γυρεύει είναι δικά του
κι όταν θελήσει τ’ αποκτάει

εμάς που αδιάκοπα η δουλειά μας
γεννάει της γης τους θησαυρούς
όλα τα πλούτη είναι δικά μας
όλα ανήκουν στους φτωχούς
τώρα πια κόρακες και ακρίδες
δεν σκεπάζουν τον ουρανό
χρυσός ο ήλιος στέλνει αχτίδες
χαμόγελο παντοτινό

στον αγώνα ενωμένοι
κι ας μη λείψει κανείς
ω νάτη! μας προσμένει
στον κόσμο η διεθνής

στίχοι: Ευγένιος Ποτιέ, 1871. 

μουσική: Πιέρ Ντεζετέ, 1888

μετάφραση στα ελληνικά: Γιάννης Πικρός, 1912

από  osfp921992

Μπάροουζ: πολτοποιημένοι πληθυσμοί (πιο δημοκρατικό)

omnispace

από το ΣΥΜΠΑΝΤΟΥΜ στο

NOVA EXPRESS

Andre Perkowski, terminalpictures

Ο βασικός μηχανισμός της νόβα είναι πολύ απλός: Δημιουργείτε πάντα όσες πιο πολλές ανεπίλυτες προβληματικές καταστάσεις μπορείτε και επιδεινώνετε πάντα τις ήδη υπάρχουσες – Αυτό το πετυχαίνετε με το να ρίξετε στον ίδιο πλανήτη μορφές ζωής που δεν μπορούν να συνυπάρξουν – Δεν υπάρχει βέβαια τίποτα «λανθασμένο» με οποιαδήποτε μορφή ζωής αφού το «λανθασμένος» αναφέρεται μονάχα σε σχέση με τις συμπλοκές μεταξύ άλλων μορφών ζωής – Το ζήτημα είναι ότι αυτές οι μορφές ζωής δε θα έπρεπε να βρίσκονται στον ίδιο πλανήτη – Οι συνθήκες διαβίωσής τους είναι κατά βάση ασυμβίβαστες, δεν μπορούν να συνυπάρξουν στον παρόντα χρόνο και η δουλειά της Συμμορίας Νόβα είναι ακριβώς αυτό, να τις διατηρούν στον παρόντα χρόνο, να δημιουργούν και να επιδεινώνουν τις προβληματικές καταστάσεις στην έκρηξη ενός πλανήτη δηλαδή στη δημιουργία ενός νόβα –

Andre Perkowski, terminalpictures

Έμεινα λοιπόν μόνος όπως πάντα – Καταλαβαίνετε εγώ έχω γεννηθεί σε νόβα μέσα σε τέτοιο πόνο που κανείς άλλος δεν μπορεί να αντέξει χωρίς να σπάσει – Γεννιέμαι ξανά και ξανά ανάμεσα στους πληρωμένους γαλαξίες – Είμαι μόνος όχι όμως «μονάχος» όπως το εννοείτε εσείς – Η μοναξιά είναι προϊόν της δυαδικής δομής των θηλαστικών – «Μοναξιά», «αγάπη», «φιλία» κι όλα τα συναφή – Δεν είμαι δύο – Είμαι ένα – Για να διατηρήσω όμως την κατάσταση αυτή της μοναδικότητας χρειάζομαι τη δυαδικότητα που υπάρχει στις άλλες μορφές ζωής – Πρέπει να μιλάει κάποιος άλλος για να μένω εγώ σιωπηλός – Αν κάποιος άλλος γίνει ένα τότε εγώ έχω γίνει δύο – Αυτό μας κάνει δύο ένα μας κάνει δύο κι εγώ παύω να είμαι ένα – Μου λέτε πως υπάρχει άφθονος χώρος στο διάστημα; - Εγώ όμως δεν είμαι ένα στο χώρο είμαι ένα στο χρόνο – Στο μεταλλικό χρόνο – Ραδιενεργό χρόνο – Κι έτσι φυσικά προσπάθησα να σας διώξω όλους από το χώρο από το διάστημα – Εδώ τελειώνει ο χρόνος – 

Andre Perkowski, terminalpictures

Τεράστιες δημόσιες δεξαμενές κατάδυσης απορροφάνε και πολτοποιούν ολόκληρους πληθυσμούς κάνοντάς τους μια άμορφη μάζα – Είναι πιο δημοκρατικό έτσι το καταλαβαίνεις; – Βιολογική Αντιπροσώπευση – Ρίχτε την ψήφο σας μεσ’ τις δεξαμενές – Εδώ που κυκλοφορεί η σάρκα μέσα σε ομίχλη από νέον και τις ταμπέλες αναγνώρισης τις φυλάνε ηλεκτρικά σκυλιά μυρίζοντας πέρα δώθε με την τρίχα σηκωμένη για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους – Οι δολοφόνοι περιμένουν κομματιασμένοι σε τμήματα ανίχνευσης ποδιών γέλιου και ποτού – 

Ουίλιαμ Μπάροουζ, ΝΟΒΑ ΕΞΠΡΕΣ

Μτφ. Γιώργος Γούτας

"Ελεύθερος Τύπος", 1986

ολίγα  ακόμα (από τα πολλά):

ο Μπάροουζ το 1951 σκότωσε τη σύντροφό του Τζόαν

παίζοντας τον Γουλιέλμο Τέλλο

(ανθρωποκτονία εξ αμελείας)

 με τον Σέξπιρ δεν ήταν προσχηματικός...

andreadi1953

Is Everybody in? (Μπάροουζ - Μόρισον)

marxesque 

Nothing is true, everything is permitted

ohrenrabe33

ΣΥΜΠΑΝΤΟΥΜ Ι

Τ᾿ ἀστέρια κρατοῦν ἕναν κόσμο δικό τους

Γιώργος Σεφέρης

astronomy-is-awesome.tumblr.

μας είπαν πως κάνουν κουμάντο τ’ αστέρια

στο μαύρο στερέωμα, του σύμπαντος κτήτες,

φεγγάρια, πλανήτες πως στέλνουν χαμπέρια

ο χρόνος πως έχει δαμάσει αστρίτες

στο μαύρο στερέωμα, του σύμπαντος κτήτες,

χιλιάδες σπυριά που αναβλύζουν φως πύον

ο χρόνος πως έχει δαμάσει αστρίτες

οι μύθοι το λένε, οι μύθοι, όμως, ποίων

χιλιάδες σπυριά που αναβλύζουν φως πύον

βουρλίζουν τον όχλο, μια μάζα από μάτια,

οι μύθοι το λένε, οι μύθοι, όμως, ποίων

παλιών μεγαλείων ερείπια παλάτια

βουρλίζουν τον όχλο, μια μάζα από μάτια,

τα στόματα μάτια δειασμένα εμέσσουν

παλιών μεγαλείων ερείπια παλάτια

τις κόρες στις ώρες οι μύλοι θ’ αλέσουν

τα στόματα μάτια δειασμένα εμέσσουν

ο φθόνος βασίλειο γελοίων δραμάτων 

τις κόρες στις ώρες οι μύλοι θ’ αλέσουν

οι γιοι θα ’ναι σφάγια βωμών οραμάτων

ο φθόνος βασίλειο γελοίων δραμάτων 

κομήτες ουρλιάζουν, κουφές νόβες κλαίνε

οι γιοι θα ’ναι σφάγια βωμών οραμάτων

φαιδροί αυλικοί, κολακείες που λένε

κομήτες ουρλιάζουν, κουφές νόβες κλαίνε

οι μαύρες μανάδες με χώμα στα χέρια

φαιδροί αυλικοί, κολακείες που λένε,

μας είπαν πως κάνουν κουμάντο τ’ αστέρια

Sun Ra - Saturn / Hours After, by paganmaestro

έξι μήνες αργότερα:
ΣΥΜΠΑΝΤΟΥΜ ΙΙ

Υπόσχεση

από το φιλμ "Μαθήματα Πιάνου" της Jane Campion (1993),

Michael Nyman: the Promise - Gladiator23111

Ήτανε μια υπόσχεση πυγμαίων,

μόνο στο φρόνημα – άλλως, ψηλέων.

Ο χρόνος έφριττε σαν λιγωμένος

να τους κοιτάζει, ο προδομένος.

Βαριά υπόσχεση. Και επιπλέον,

ήτανε μια υπόσχεση μοιραίων,

μόνο στην όψη – αλλιώς, κορέων.

Ο χρόνος, φθόνος καταντημένος,

που στην υπόσχεση σα στρατευμένος,

γέρασε, πόνεσε και τώρα, κλαίων,

ήταν μια υπόσχεση, λέει, σπουδαίων,

μόνο στο λέγειν – αλλού, υπναλέων.

Ο χρόνος πούλησε, απελπισμένος,

τα υπάρχοντά του και τώρα, ξένος,

μνήμη υποσχέσεων θάβει χυδαίων. 

Violent Femmes κτλ - dylanweistaids

ποιητικός κορεσμός

ο ποιητής κουράστηκε, κορέστηκε κατ’ άλλους,

κοίταξε πίσω – τίποτα – και πάλι μπρος – θολούρα –

κάποτε του είπαν για στρωτές ρίμες εκπάγλου κάλλους

για συνταγές περίφημες - μ’ αποζητούσε κούρα

  Jean Millet, The Man with the Hoe, 1860-62, the J.P. Getty Museum

απ’ της καταδολίευσης το θέλγητρο μαχαίρι

ως του ξερού βηξίματος την υποκριτική

σε αποστάσεις σύμφυτες μ’ όσες κάθε ξενέρι

διανύει απ’ τα μεσάνυχτα μ’ ελπίδα νηστική

Mohammad - Koraci, http://www.mohammad.gr/

και ξαρματώνει τις πενιές, κορδώνει αγριάδα

σκοινί κορδόνι ανοίγεται κι απλώνεται εν ριπή

στην ανηφόρα στέκεται γι’ ανάσα σε συστάδα

λέξεων που τον ξεδιψούν μα ο ήχος τους τον λυπεί

 Eugène Delacroix, 1830, από το La Liberté guidant le peuple

  
εγκαλιτέ ή λιμπερτέ; τα δυο μαζί δεν κάνουν

όμως και χώρια αμπόρετο - αντίμαχα να σπουν

το ιδεατό ξεκλήρισμα των όρθρων, ν’ ανατάμουν

των ιδεών τη σύζευξη, στη φύση να υπακούν

Chat Saisissant un Oiseau, 1939 - Musée National Picasso, Paris

αλύτρωτο το δράμα του ποιητή τούτες τις μέρες

που ανυποψίαστος ριγά στη θέα του μοχθηρού

ανάρμοστα σεμνύονται οι αρχοβόρες λέρες

καλά που το κατάλαβε – δρουν εκ του πονηρού

Nick Drake -  Cello Song, by saturdayson2