Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

για ποια γιαπιά


κοκτώ-λαμπέτη-ψεύτρα


ο μικρός


ο τρελός


κι ο ψεύτρης
Le poète est un mensonge qui dit toujours la vérité



κοκτώ-φραγγίδης




τι είναι η αλήθεια;
μία σκατούλα με ιδεολογικά ψιμύθια


τι είναι το ψέμα;
μία κουράδα: της αλήθειας μας το στέμμα


τι είναι η πατρίδα;
είναι του κράτους μας η βίρτσουαλ ασπίδα


τι είναι η ευρώπη;
μούσα ενός έπους, της ελπίδας μας καλλιόπη



οι αλήθειες των άλλων - μουσική εφεύρεση



Η αυτοχειραφέτηση της εποχής μας δε συνίσταται παρά στη χειραφέτησή της απ' τις υλικές βάσεις τής αντεστραμμένης αλήθειας. Αυτή "η ιστορική αποστολή της εδραίωσης της αλήθειας στον κόσμο", δεν μπορεί να διεκπεραιωθεί ούτε απ' το απομονωμένο άτομο, ούτε απ' το ατομικο- ποιημένο, υποκείμενο σε χειραγωγήσεις, πλήθος, αλλά μόνο απ' την τάξη που είναι ικανή να διαλύσει όλες τις τάξεις, αναθέτοντας όλη την εξουσία στην απο-αλλοτριωτική μορφή της υλο- ποιημένης δημοκρατίας: το Συμβούλιο, μέσα στο οποίο η πρακτική θεωρία αυτοελέγχεται και παρακολουθεί τη δράση της. Μονάχα εκεί όπου τα άτομα είναι "άμεσα συνδεδεμένα με την καθολική ιστορία"· μονάχα εκεί όπου ο διάλογος έχει οπλιστεί για να επιβάλλει θριαμβευτικά τους όρους του.


Γκυ Ντεμπόρ, η Κοινωνία του Θεάματος

θέση 221 (ακροτελεύτια)
εκδ. Ελεύθερος Τύπος, 1986
μτφ. Π. Τσαχαγέας - Ν. Β. Αλεξίου









εξίσταμαι:

για ποια τάξη;
για ποιαν αποστολή;
για ποιο πλήθος;
για ποιαν εποχή;
για ποιαν ιστορία;
για ποιαν αλήθεια;
για ποιαν αλλοτρίωση;
για ποια συμβούλια;


γιαπιά 
παρατημένα στης ύφεσης τις διέσεις
των εργατών 
η τάξη, του ποστ-πρεκαριάτου,
στρατιές 
τερματικών, ανέργων διασυνδέσεις
χειμώνας 
που θ' αδράξει το ψέμα στα σκαριά του






gimme-some-truth


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου