Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

της Κυβερνίνης



σαυτή την ερημιά μία φωνή βοά
κάποιοι από μακριά λένε σιγά τα ωά
όμως θαμμένοι ζουν στην πιο βαθιά στοά
τους τρέφει η κυβερνίνη που εμέ δεν μαφορά
κι αν δίπλα σου περάσουν μυρίζουν καμφορά
για να σε προσελκύσουν σου κάνουν προσφορά
μα πώς να τη βαστάξεις τέτοιαν αποφορά;


στις πιο βαθιές στοές τού λαβυρίνθου
ζούνε θαμμένοι οι ιστοπλόοι εκείνοι που
τους τρέφει η κυβερνίνη
η οσμή κυβερνοφέρνει αποφορά
σε συναθροίσεις, διασταυρώσεις, παρελάσεις
σ’ αδύναμους και ισχυρούς δεσμούς

είναι το μάτριξ που ριγά καθώς
φοράνε τα κουστούμια της πρώτης πάντα πράξης
συνένοχοι σ’ αρχαίες περιφράξεις
οι αδολέσχες της επιφανούς αγρύπνιας
που υπνώνουν τα μελίρρυτά τους πόστια

τι θ’ απομείνει στον αιθέρα όταν μια μέρα
θα καταρρεύσει η χαρτομάζα ηλεγμάτων
και μπουκωμένοι με τη γάζα των πληγών
θα γεύονται παλινδρομήσεις;

ετούτα τα συμβάντα δεν τα ζω
μονάχα με τηρούν και  καταγράφουν
το τραύμα που αφυώς αποκαλύπτω

μα θα ’τανε καλύτερο γοργά να ξαλαργεύω


4 σχόλια:

  1. αυτά που βλεπεις πλάι σου και σου θυμιζει Τραυμα
    και σου σκαλίζει μια πληγη,κι ειναι το γραμμα Λάμδα
    ειναι και το θεμελιο της υπαρξης μας ,θαυμα
    -

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μην είναι τραύμα η ζωή
    γιατί έτσι βολεύει
    θα έρθει κάποτε στιγμή
    που ευθύνη θα γυρεύει;

    όταν ζωή σου γίνεται
    ο υποβιβασμός του άλλου
    πως να αντέξει άραγε
    η κτίση του μεγάλου;

    τωραίο το αληθινό
    που τραύμα θεραπεύει
    είν η ευθύνη που ορφανή
    αφεντικό γυρεύει

    είναι μικρές οι πλάτες μας
    να φορτωθούν τα βάρη
    πρέπει να βρεις ένα εχθρό
    κατώτερο και βρωμερό
    να νοιώσεις παλικάρι

    όταν κάποια στιγμή
    το λάθος σου θα νοιώσεις
    ελπίζω να το θυμηθείς
    συγγνώμη ναποδώσεις

    σε όλα τα αδέλφια σου
    που ξέχασες διότι
    είχες τον εαυτούλη σου
    πασά μα και ιππότη

    το εγώ,το είμαι και το μου
    μήπως δεν έχουν φώτα;
    το εμείς,το είμαστε, το μας
    είθε να βγάζουν ρότα

    αυτά που κάνεις μόνος σου
    δεν απαντούν σε όλα
    μαζί με τους υπόλοιπους
    υπάρχει ελπίδακόμα

    όταν αυτό εγωιστή
    θα το κατανοήσεις
    θα είνη ώρα η καλή
    που ευτυχής θα ζήσεις

    μαυτές τις σκέψεις τις μικρές
    ψάχνω τις απαντήσεις
    και επιείκεια ζητώ
    μη με παρεξηγήσεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή